خورد کردن غرور

خورد کردن غرور تا مغز و استخوان:

در ادبیات فارسی، «مغز و استخوان» فقط عمق بدن نیستند؛ در طب قدیم جایگاه روح و نیروی حیات‌اند. پس «خورد کردن غرور تا مغز و استخوان» فقط تحقیر نیست، هستی‌زدایی از هویت است. استخوان آخرین سنگر است؛ وقتی آن هم خورده شود، شاعر از فروپاشی کامل می‌گوید، نه دلخوری ساده.

راهکار:

این تصویر، غرور را مثل شهری اشغال‌شده نشان می‌دهد که تا مغز و استخوان پیش رفته‌اند؛ اما در استعاره فارسی، مغز و استخوان فقط عمق نیستند، زیرساخت بازسازی هم هستند. می‌توانی همین تصویر را به یک نامه از زبان استخوان‌های تازه‌جوش‌خورده تبدیل کنی، نه از زبان زخم؛ جایی که فروپاشی به نقطه شروع بدل می‌شود.