دلیل روانشناختی خراب کردن پلهای پشت سر:
آیا میدانستی در نوروساینس، «سوگیری زیانگریزی» باعث میشود مغز به طور خودکار گذشته را ارزشمندتر از آینده ببیند؟ خراب کردن پلها دقیقاً راهی است برای خاموش کردن این سوگیری و وادار کردن ذهن به تمرکز روی «الان». جالبتر اینکه پژوهشها نشان داده افرادی که بهطور نمادین (مثل پاره کردن عکس یا حذف شماره) پلهایشان را خراب میکنند، در تصمیمگیریهای بعدی ۳۰٪ مصممتر عمل میکنند. پس شاید این غمکدهات درواقع یک استراتژی هوشمندانه است. سوال به ذهن شما: آیا تا حالا شده پلی رو خراب کنی و بعداً بفهمی که اون پل خودش بهترین مقصد بعدی بوده؟
راهکار:
گاهی خراب کردن پلها چیزی جز تلهای ذهنی نیست؛ چون مغز ما بازگشت را بهعنوان شکست میبیند و برای فرار از آن، راه را بهطور فیزیکی میبندد. این کار درواقع یک 'ابزار تعهد' قدرتمند است: اگر بدانی راه برگشتی نیست، انگیزهات برای ساختن مسیر جدید چندبرابر میشود.