خطر غرور کاذب و توهم جایگزین نداشتن:
در روانشناسی به این سوگیری «اثر دانینگ-کروگر» میگویند: کسانی که کمترین صلاحیت را دارند، بیشترین اعتمادِ کاذب را به خودشان دارند. مطالعات نشان داده مدیرانی که خود را بیجایگزین میدانند، دقیقاً همانهایی هستند که سازمان را به بحران میکشانند و بعد از رفتنشان، سیستم سریعتر از قبل ترمیم میشود. تاریخ نیز همین الگو را تکرار کرده است: هیچکس سایهی ابدی آفتاب نیست.
راهکار:
بازنویسی این پیام: هیچکس مالکِ نقشش نیست، اما هر کسی میتواند اثرش را ماندگار کند؛ بهجای ترس از حذف، روی ساختنِ ارزش تمرکز کن.