پیدا کردن خودم بعد از جدایی؛ ارزشش را داشت:
پارادوکس رشد پس از آسیب: پژوهش‌ها نشان می‌دهد پس از فقدان عاطفی، برخی افراد به خودشناسی، معنا و صمیمیت عمیق‌تر می‌رسند؛ اما این رشد خودبه‌خودی نیست و حاصل بازسازی روایت و یافتن معناست. سوگ هم‌زمان ویرانگر و معمار است. مرز قدردانی از رنج و رمانتیزه‌کردن آن کجاست؟
راهکار:
بازتعریف: این جمله فقدان را انکار نمی‌کند؛ آن را به یک معامله احساسی تبدیل می‌کند: درد در یک کفه، خودآگاهی در کفه دیگر. روایت دقیق‌تر می‌تواند این باشد: «بخشی از خودم را از دست دادم، اما بخش پنهان‌تری پیدا کردم.» این نگاه، سوگ را به سوخت رشد تبدیل می‌کند، نه فراموشی.