چرا برای ساختن خودت، دست دیگری را نگیری؟:
بر اساس نظریه تمایزیافتگی خود در روانشناسی، رشد واقعی زمانی رخ میدهد که بتوانی حتی در نزدیکترین روابط، هویت مستقلی داشته باشی. جالب اینجاست که پژوهشها نشان میدهند افرادی که در ابتدای مسیر خودسازی به دیگران تکیه میکنند، در واقع «خودِ کاذب» را میسازند که شکنندهتر از آن است که تصور میکنند. چرا «خود» حقیقی از وابستگی فرار میکند؟
راهکار:
خودسازی مانند کاشت درخت است؛ میتوانی از دیگران آب و نور بگیری، اما ریشههایت باید در خاک خودت فرو برود. اگر تنهات را به داربست دیگران تکیه دهی، با اولین طوفان فرو میریزی. شاید دست گرفتن دیگران بخشی از فرایند باشد، اما فقط تا جایی که تبدیل به عصای همیشگی نشود.