حریم خصوصی خاطرات: چرا نباید در گذشته دیگران کنجکاوی کرد؟:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «خودپنهانسازی» داریم: افراد بخشهایی از هویت و گذشتهشان را حتی از آگاهی خود پنهان میکنند. خاطراتی که آمیگدال مغز بهعنوان تهدید بقا برچسب میزند، میتوانند برای همیشه به حافظه ناآگاهانه تبعید شوند. این تروماهای سرکوبشده گاهی فقط در رویاها یا واکنشهای بدنی ناگهانی فوران میکنند. آیا اصرار برای کندوکاو در این خاطرات، خودش میتواند یک محرک تروما باشد؟
راهکار:
کنجکاوی زیاد در خاطرات دیگران مثل برداشتن باند زخمهای کهنه است؛ گاهی خود شخص هم یادش رفته چه چیزی آن زیر پنهان کرده. شاید بهجای حفاری، بهتر است بپرسی: «چه خاطرهای دوست داری خودت تعریف کنی؟» اینطوری هم حریمش را حفظ کردهای، هم دروازهای امن برایش باز میشود.