دنیای دیگر و شاید بودن با هم؛ افق یک عشق از دست رفته:
بر اساس نظریه «جهانهای موازی» در مکانیک کوانتوم، هر تصمیم ما یک شاخه جدید از واقعیت ایجاد میکند. یعنی احتمالاً در جهانی دیگر این جمله درست است و شما کنار هم هستید. اما نکته عجیبتر: در برخی تفاسیر، تمام این جهانها همزمان وجود دارند و شما فقط یکی از آنها را تجربه میکنید. پس «شاید» در این جمله، یک حقیقت فیزیکی است نه یک آرزو. آیا این دیدگاه به شما آرامش میدهد یا حسرت را بیشتر میکند؟
راهکار:
این جمله رو میشه به عنوان نمایی از «چندجهانی» تفسیر کرد: در فیزیک کوانتوم، هر انتخاب ممکن یک جهان مستقل میسازد. پس شاید در جهانی دیگر این «ما» واقعی شده. سوال اینجاست: اگه امروز بتونی تصمیم متفاوتی بگیری، میتونی توی همین جهان هم به اون «ما» نزدیک بشی؟