خودم پشت خودم

دل پر از درد و خودم پشت خودم بودن:

از نظر روانشناسی، درد عاطفی مثل یک زخم فیزیکی مغز را درگیر می‌کند: آمیگدال هشدار می‌دهد و قشر پیش‌پیشانی را از کار می‌اندازد. نتیجه؟ احساس می‌کنی دیگر هیچ آرزویی نداری. اما این فقط یک حالت موقت دفاعی است؛ مغزت در واقع منابع را ذخیره می‌کند تا بعداً دوباره شکوفا شوی. جالبه که انسان‌ها در اوج تنهایی، قدرتمندترین پیوندهای عصبی خوداتکایی را می‌سازند.

راهکار:

شاید دل پر از درد امروزت هیچ جایی برای آرزو نداشته باشد، اما همین دردها گاهی خاک حاصلخیزی برای رویش محکم‌ترین آرزوهایت می‌شوند.