خودم خونه خودم شدم؛ روایت آدمهای موقتی و استقلال عاطفی:
در روانشناسی به این حالت «پایگاه امن درونی» میگویند؛ پژوهشها نشان میدهد وقتی افراد مکرراً طرد یا رها میشوند، مغز بهجای انتظار حمایت بیرونی، مدار خودآرامسازی را فعال میکند. به همین دلیل استقلال عاطفی اغلب از دل بیثباتی متولد میشود، نه از انتخاب ساده.
راهکار:
اینجا مرز بین «استقلال» و «دیوار کشیدن» باریک است؛ آدمی که خانهی خودش میشود امن است، اما گاهی همان خانه به زندان شخصی تبدیل میشود. امنترین خانهها هم پنجره دارند.