منفعتطلبی مردم و بیاعتمادی در روابط:
در نظریه بازی، «همیاری متقابل» پایدارترین استراتژی است: نه خیانت کامل، نه فداکاری بیقید. در «بازی زندانیِ تکرارشونده»، همکاری وقتی زنده میماند که سود بلندمدت از بردن یکطرفه بیشتر باشد. پس روابط انسانی اغلب ترکیبی از منفعت و اعتمادند؛ دیدن فقط روکش، خودش خطای شناختی است. مرز سود و اعتماد کجاست؟
راهکار:
این نگاه، بخشی از واقعیت را میگوید اما آن را مطلق میکند. آدمها هم منفعت دارند هم نیاز به پیوند؛ گاهی همین «بودن کنار تو» برایشان سود روانی دارد: امنیت، معنا، خنده. روکش را ببین، اما زیرش را هم بخوان. رابطهٔ پایدار، جایی ساخته میشود که سود دو طرفه با صداقت گره بخورد. شاید مسئله «سود» نیست، «کیفیت سود» است.