کسی که عمداً داغونت میکنه، هیچکس نیست:
در روانشناسی به این پدیده «آسیب عامدانه با آگاهی» میگویند؛ مغز فرد با فعالسازی مکانیسم توجیه اخلاقی، همدلی را موقتاً خاموش میکند تا عمل را انجام دهد. پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهد تکرار این الگو، مسیرهای پاداش را به سلطهگری شرطی میکند و فرد بهجای پشیمانی، احساس کنترل میکند. به همین دلیل است که دانستن مانع انجام دادن نمیشود؛ چون درد تو برایش هزینهای ندارد.
راهکار:
این جمله مرز دردناک بین ناآگاهی و انتخاب آگاهانه را نشان میدهد. از نگاه روانشناسی، کسی که با آگاهی آسیب میزند، معمولاً دچار ناتوانی در همدلی و مسئولیتپذیری هیجانی است؛ پس رفتارش بازتاب شکست درونی اوست، نه ارزش یا سهم تو در رابطه.