طنز تلخ انتخاب بعدی و حس خدا بودن در عشق:
مغز انسان وقتی کسی را «خدا» خطاب میکند، در واقع همان «سوگیری تأیید» را فعال میکند: تمام نشانههای خوب را بزرگ و نقصها را نادیده میگیرد. جالب اینجاست که وقتی همان فرد انتخاب دیگری میکند، ناگهان «ناهماهنگی شناختی» به جانش میافتد و برای کاهش آن، یا باید اعتراف کند که اشتباه میکرده یا طرف مقابل را «شیطان» جلوه دهد. تو انتخاب کردی که با طنز، شکوه خداگونهات را حفظ کنی. سؤال: آیا این مکانیزم دفاعی بهت کمک میکند یا فقط زخم را عمیقتر میکند؟
راهکار:
این جمله طعنهآمیز به مکانیزم «ایدهآلسازی و بیارزشسازی» در روابط اشاره دارد. شاید اگر طرف مقابل «خدا» نبوده بلکه «آینهای» بوده که نیازهای خودت را در آن میدیدی، الان راحتتر میتوانی انتخاب جدیدش را بپذیری.