عشق و هویت؛ وقتی عشق پایانِ تمامِ منهاست:
مطالعات عصبشناسی نشان میدهد هنگام عشق عمیق، فعالیت شبکه پیشفرض مغز که مسئول حس «من» است کاهش مییابد؛ یعنی مرز میان خود و دیگری واقعاً فرو میریزد. پژوهشهای «آرون» هم نشان داده عاشقان، منابع خود و معشوق را در یک «خودِ گسترشیافته» ادغام میکنند. پس این جمله فقط استعاره نیست؛ مغز دارد «من» قبلی را برای «ما» بازنویسی میکند. اگر او پایان همهی منها بود، کدام من در این میان بیدار شد؟
راهکار:
اگر این جمله را برای کسی نوشتهاید، ادامهاش میتواند یک پرسش باشد: «حالا که همهی منها به او رسید، منِ تازه چه شکلی است؟» همین سؤال، روایت را از سوگ به کشفِ دوبارهی خودش میبرد.