وقتی در تابوت میگویی خوبم: مکانیزم انکار:
آیا میدونستید روانشناسان به این پدیده «ناهماهنگی عاطفی-کلامی» میگن؟ یعنی دهنت میگه خوبم اما بدنت فریاد میزنه که درد میکشه. جالبتر این که در آزمایشهای fMRI، وقتی آدمها احساسات واقعی رو پنهان میکنند، آمیگدال (مرکز ترس) فعالتر میشه و قشر پیشپیشانی (مرکز کنترل) خستهتر. نتیجه؟ بعد از مدت کوتاهی، یا منفجر میشی یا از درون میپاشی. چرا جامعه به ما یاد داده که تابوت خودمون رو طلایی کنیم و بگیم خوبیم؟
راهکار:
این جمله تلخ اما آشنا، نشاندهندهٔ یک مکانیزم دفاعی قدرتمنده: «انکار». جالب اینجاست که تحقیقات علوم اعصاب میگن وقتی مدام به خودت میگی خوبم، مغز واقعاً باور میکنه و تولید کورتیزول رو کم میکنه – اما فقط برای مدت کوتاه. بعد از یه مدت، سیستم عصبی خسته میشه و بحران بدتر برمیگرده. شاید جای «خوبم» گفتن، یه بار برای همیشه بگی «بدتر از این حرفام».