چرا آدمهای خوب تنها میمانند؟:
پدیدهای جالب در روانشناسی اجتماعی: وقتی فردی به طور مداوم و بیدلیل خوبی میکند، دیگران دچار ناهماهنگی شناختی میشوند. آنها برای توجیه رفتار خود (که شاید آنقدر خوب نیستند)، ناخودآگاه به خوبیکننده انگیزههای پنهان نسبت میدهند و فاصله میگیرند. آیا شما هم تجربه کردهاید که خوبی کردن بیدلیل، سوءتفاهم ایجاد کند؟
راهکار:
این جمله به پارادوکسی اشاره دارد: هرچه بیشتر خوبی کنی، بیشتر تنها میشوی. اما شاید این خوبی نیست که باعث دوری میشود، بلکه انتظار متقابل از دیگران است. گاهی آدمها از روی شرم از خوبیهای بیدلیل فرار میکنند.