خوبی نکردن به بعضی آدم ها

پشیمونی از خوبی کردن به آدم‌های ناسپاس:

در نظریه بازی‌ها، استراتژی «تیت‌فورتات» نشان می‌دهد همکاری شروع می‌شود، اما در برابر بدی فوراً پاسخ متقابل می‌آید؛ نه از سر انتقام، بلکه برای آموزش مرزها. پشیمانی از خوبی نکردن، در واقع اعتراض ذهن به «خوبی بی‌مرز» است، نه به خوبی.

راهکار:

خوبی نکردن به بعضی آدم‌ها پشیمانی ندارد؛ چون خوبی تو سهم توست و واکنش آن‌ها سهم خودشان. پشیمانی زمانی شروع می‌شود که انتظار قدردانی را وارد معامله می‌کنی. اگر خوبی را انتخابی بدانی که به تو آرامش می‌دهد، بدی دیگران فقط فیلتر انتخاب‌های آینده‌ات می‌شود، نه دلیل حسرت.