خوبی کردن بی‌منت

خوبی کن، حتی اگر قدر ندانند:

تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهد که مغز انسان به خوبی‌های مداوم عادت می‌کند (پدیده‌ی سازگاری لذت) و ارزش واقعی را تنها پس از فقدان حس می‌کند. این همان 'سوگیری فقدان' است که باعث می‌شود افراد قدر خوبی‌های شما را وقتی ندارند، بدانند. سوال: آیا این یعنی خوبی کردن برای دیگران، سرمایه‌گذاری برای پشیمانی آینده‌ی آنان است؟

راهکار:

به‌جای انتظار قدرشناسی فوری، خوبی را برای آرامش خودت انجام بده. آنهایی که امروز نمی‌فهمند، فردا افسوس می‌خورند.