خوبی فیک

باید روی خوبی فیک تف انداخت؛ افشای ریاکاری:

در روان‌شناسی، «ارسال سیگنال فضیلت» وقتی ارزونه که فقط نمایشی باشه؛ مغز ما به ظاهرِ اخلاقی سریع اعتماد می‌کنه چون پردازشش کم‌هزینه‌ست. آزمایش‌ها نشون داده آدم‌ها بعد از یک کار خوبِ علنی، بیشتر اجازه می‌دن به خودشون خطا کنن؛ اسمش «مجوز اخلاقی»ه. پس خوبیِ فیک فقط ماسک نیست، سوختِ ریاکاریه.

راهکار:

نگاه دقیق‌تر اینه که خوبیِ فیک تا وقتی منفعتی در خطر نباشه دوام می‌آره؛ دقیقاً مثل برچسبی که با اولین بارونِ اختلاف کنده می‌شه. مرز ادب و ریاکاری هم همینه: ادب هزینه داره ولی فیک‌بودن فقط ماسکه.