خوب بودن خوب نیست: پارادوکس مهربانی:
آیا می‌دانستی در روانشناسی به این پدیده «فداکاری بیمارگونه» می‌گویند؟ تحقیقات نشان داده افرادی که همیشه «خوب» هستند، در واقع از ترس طرد شدن یا نیاز به تأیید دیگران، مرزهای خود را نادیده می‌گیرند. این رفتار در بلندمدت باعث افزایش کورتیزول (هورمون استرس) و کاهش عزت نفس می‌شود. جالب اینجاست که مغز ما «خوبی بی‌حد» را به عنوان تهدید تفسیر می‌کند، چون یعنی منابع خودت را بی‌دلیل خالی می‌کنی. سؤال: آیا تا به حال به خاطر «خوب بودن» از خودت سوءاستفاده کرده‌ای؟
راهکار:
این جمله به پارادوکس «خوبی افراطی» اشاره دارد: وقتی همیشه خوب باشی، دیگران از تو سوءاستفاده می‌کنند و خودت هم فرسوده می‌شوی. پیشنهاد می‌کنم به جای «خوب بودن مطلق»، روی «خوب بودن هوشمندانه» تمرکز کنی: یعنی مهربانی با مرزگذاری. مثلاً در موقعیت‌های بعدی، قبل از کمک به دیگران، اول بپرس: «آیا این کار به من آسیب می‌زند؟»