خوب باشی باختی: چرا آدمهای خوب همیشه میبازند؟:
در نظریه بازیها و تعادل نش، در تعاملات یکباره، منطق ایجاب میکند که همگی به فکر منافع شخصی باشیم و «بد» باشیم. اما دنیای واقعی بازیهای تکراری است: خوشنامی و همکاری در بلندمدت سودمندتر است. جالب اینجاست که جمله «خوب باشی باختی» دقیقاً همان منطق دوراهی زندانی است که اگر همه «خوب» باشند، همه میبازند. جامعه ما کدام بازی را انجام میدهد؟
راهکار:
در نظریه بازیها، اگر تعاملات تکراری باشد، خوشرفتاری سودمند میشود. شاید باختن امروز، ساختن اعتبار برای بردهای فردا باشد.