عشق متقابل؛ کسی را بخواه که تو را میخواهد:
در روانشناسی، اصل زیگارنیک نشان میدهد مغز کارهای ناتمام را ۹۰٪ بهتر از کارهای کامل به خاطر میسپارد؛ عشق یکطرفه دقیقاً مثل یک حلقه باز، سیستم پاداش مغز را درگیر نگه میدارد. ترشح دوپامین در «تعقیب» حس پرواز میسازد و با علاقه اشتباه گرفته میشود. از سوی دیگر، انتخاب متقابل، اکسیتوسین و امنیت هیجانی را فعال میکند. کدام را مغزت واقعاً میخواهد؟
راهکار:
این گزاره را میتوان از دریچهی «اصل تقابل» بازخوانی کرد: آدمها ناخودآگاه جذب کسی میشوند که به آنها علاقه نشان میدهد، اما مغز گاهی تعقیبِ ناکام را با عشق واقعی اشتباه میگیرد. پس انتخاب کسی که تو را میخواهد، در واقع انتخابِ شفافیت در برابر توهم پاداش است.