اگر ندارمت یعنی نخواستمش:
واقعیت جالب: مغز انسان هنگام «دنبال کردن» دوپامین ترشح میکند، نه هنگام «داشتن». یعنی لذت اصلی در مسیر خواستن است، نه رسیدن. سوسکها فقط در گرسنگی به دنبال غذا میروند، اما ما هزاران خواستهٔ متناقض داریم. شاید جملهات درست باشد: نداشتن نتیجهٔ عدم تعقیب واقعی است. سؤال: آیا تا به حال چیزی را خواستهای و بعد از رسیدن حس پوچی کردهای؟
راهکار:
این جمله نوعی بازچهارچوبسازی قدرتمند است: «نداشتن = نخواستن». اما گاهی خواستن واقعی در سکوت و بدون اقدام میمیرد. پیشنهاد میکنم این اصل را در روابط عاطفی با پرسش «آیا واقعاً خواستهام یا فقط بهانه داشتهام؟» ترکیب کنی تا از خودفریبی جلوگیری شود.