خوشی در خواستن نیست؛ بدبختی در آوردن؟:
مطالعات روانشناسی نشان میدهد که تنها ۱۰٪ از شادی ما به شرایط زندگی وابسته است – ۵۰٪ ژنتیک و ۴۰٪ نگرش. یعنی «خواستن» و «آوردن» تأثیر ناچیزی بر خوشی دارند. جالبتر اینکه انسانها در برابر بدبختیها نیز سازگاری شگفتآوری دارند. به نظر شما، آیا این سازگاری همان «خوشی در نبود خواستن» است؟
راهکار:
این جمله به تقابل خوشی و بدبختی اشاره دارد. اگر آن را از دریچهٔ روانشناسی مثبت نگاه کنیم، خوشی نه در خواستن، بلکه در قدردانی از داشتهها معنا پیدا میکند. شاید بتوان پرسید: «آیا بدبختی همیشه حاصلِ آوردن است، یا گاه خود ما آن را میآفرینیم؟»