خواسته و واقعیت

دلشکستگی و آرزوهای برآورده‌نشده؛ سهم ما آسمون نشد:

مغز وقتی از «نشدنِ خواسته‌ها» دلخور می‌شود، به خودِ واقعیت واکنش نشان نمی‌دهد؛ به اختلافِ میانِ پیش‌بینی‌اش و نتیجه واکنش نشان می‌دهد. عصب‌شناسان به این «خطای پیش‌بینی» می‌گویند و دوپامین دقیقاً وقتی آزاد می‌شود که نتیجه از انتظار بهتر باشد، نه وقتی به همان خواسته‌ی قبلی برسی. پس «آسمون نشدنِ سهم ما» یعنی نقشه‌ی ذهنی‌ات به‌روزرسانی نشده، نه اینکه ظرفیتِ پرواز نداری. تا حالا شده همان «نشدن»، بعداً مسیرِ بهتری جلوی پایت بگذارد؟

راهکار:

این متن در واقع روایت «شکاف بین انتظار و واقعیت» است؛ جایی که آدم سهمش را با آسمان مقایسه می‌کند و از نرسیدن به آن دل‌شکسته می‌شود. بازنویسی این حس به‌شکلِ «شاید آسمان قرار نبود سهم ما باشد، چون قرار بود خودمان بال دربیاوریم» می‌تواند همان درد را بدون انکار، به فرصتی برای رشد تبدیل کند.