خواهری برای زندگی بعد؛ پیوندی از جنس انتخاب:
انسانشناسی به این پیوندهای غیرخونی «خویشاوندی انتخابی» میگوید؛ مغز تفاوت چندانی میان عشق به خواهر خونی و دوستی که خودت انتخاب کردهای قائل نیست و الگوی ترشح اکسیتوسین تقریباً یکسان است. ژنها بقا را با خویشاوند تضمین میکنند، اما روان انسان یاد گرفته به کسی که انتخابش کرده همانقدر وابسته شود؛ برای همین سوگ از دست دادن دوست نزدیک گاهی از سوگ خویشاوند درجه دو سنگینتر است. مغز تو از حالا این رابطه را در رده خویشاوندی واقعی طبقهبندی کرده.
راهکار:
خواهری واقعی از جنس انتخابه؛ شاید قشنگتر اینه که تو همین زندگی هم پیوندهایی که خودمون انتخاب میکنیم، گاهی از نسب خونی محکمترن.