وقتی موقع تقسیم شانس خواب بودم؛ روایت شانس نداشتن:
در روانشناسی، شانس نه یک نیروی بیرونی، بلکه سوگیری توجه است؛ ریچارد وایزمن نشان داد افراد خوششانس الگوهای نیمهپنهان و فرصتهای تصادفی را بیشتر میبینند. مغز ما هم با اثر منفینگری، رویدادهای منفی را دو برابر پررنگتر از خوبیها ثبت میکند. پس شاید شانس تقسیم نشده؛ دروازههای توجه ما هنگام تقسیم فرق داشته است.
راهکار:
شانس همیشه هم در بیداری نیست؛ گاهی دیرتر میرسد، ولی اختصاصیتر. شاید آنچه از دست دادی، سهمت نبوده و فرصت بعدی با آمادگی بیشتری پیدایت میکند.