غرق در رویاهای غمانگیز: رمزگشایی از احساسات منفی در خواب:
مغز در خواب REM، آمیگدال (مرکز ترس و غم) را تا ۳۰٪ فعالتر از بیداری میکند و همزمان قشر پیشپیشانی منطق را مهار میکند؛ انگار یک شبیهساز تمامعیار هیجانی راه میافتد. تحقیقات نشان میدهند رویاهای غمانگیز به پردازش خاطرات تلخ و کاهش واکنش منفی در روز بعد کمک میکنند. جالبتر این که در خواب واقعی اشک فیزیولوژیک نداریم، چون عضلات در فلج خواب هستند. اگر این شبیهسازی اینقدر مفید است، چرا بیدارشدن از آن هنوز تلخ است؟
راهکار:
شاید این رویاهای غمانگیز، تخلیهٔ هیجانی مغز برای التیام زخمهای بیداری باشند؛ ذهن در خواب مشغول سمزدایی از غمهاست.