خواب در آغوش

آغوش امن و خواب آرام؛ آرزوی قشنگ آرامش:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد در آغوش گرفتن، اکسیتوسین ترشح می‌کند و کورتیزولِ استرس را تا حدود ۳۰٪ پایین می‌آورد. خوابیدن کنار آدم امن هم عمقِ خوابِ همراه با رؤیا را زیاد می‌کند. این فقط یک حس شاعرانه نیست؛ یک مکانیزم تکاملی برای بقاست. چند نفر از ما واقعاً اجازه می‌دهیم مغزمان در آغوش دیگری «خاموش» شود؟

راهکار:

این متن، آرزوی آغوش و خوابِ بی‌دغدغه را تصویر می‌کند؛ همان امنیتی که در کودکی بی‌پرسش داشتیم و حالا آرام‌آرام یادمان رفته چطور به خودمان اجازه بدهیم آرام بگیریم.