خندهای که غم را پنهان میکند:
تحقیقات نشان میدهد خندهی اجباری، سطح کورتیزول را بالا میبرد و برعکس خندهی واقعی آن را کاهش میدهد. در واقع، خندهی تصنعی یک سازوکار دفاعی ناخودآگاه است که ذهن برای پنهان کردن رنج از دیگران به کار میگیرد. جالب است بدانید نوزادان انسان هم قبل از یادگیری کلام، گریه را با لبخند جبران میکنند. این مکانیسم بقا تا بزرگسالی ادامه دارد. سوال: آیا تا حالا شده بعد از یک خندهی بلند، حس پوچی به سراغتان بیاید؟
راهکار:
این خندهی بلند نه نشاط، بلکه سپری است در برابر عمق اندوه. روانشناسان به این پدیده «نقاب خنده» میگویند: واکنشی خودکار برای دفع دلواپسی دیگران. اگر خودت گاهی اینقدر میخندی شاید وقتش رسیده از یک نفر بپرسی: «چی پشت این خنده قایم کردی؟»