پارادوکس خاطرات: چرا به گذشته می‌خندیم یا گریه می‌کنیم؟:
واقعیت جالب: هر بار که خاطره‌ای را به یاد می‌آوریم، مغز آن را بازنویسی می‌کند. خاطرات مثل فایل ویدیویی ذخیره نمی‌شوند، بلکه بر اساس حال فعلی‌مان از نو ساخته می‌شوند. به همین دلیل امروز به روزهای گریه‌آور می‌خندیم—چون خاطرات تغییر کرده‌اند، نه فقط دیدگاه ما. آیا تا به حال شده خاطره‌ای را کاملاً متفاوت از روایت دیگران بشنوید؟
راهکار:
این پارادوکس ریشه در پدیده‌ای به نام «بازنگری عاطفی» دارد: ذهن ما برای سازگاری، بار عاطفی خاطرات را با گذر زمان تغییر می‌دهد. خنده‌های دیروز ممکن است امروز اشک‌آور باشند چون معنای آن لحظه را در بافت جدیدی می‌بینیم.