آرزوی دیدار و خندههای مثل سراب:
سراب فقط یک خطای چشم نیست؛ پدیدهای واقعی است که در آن نور از لایه هوای گرم به سرد میشکند و تصویر واقعی آسمان جابهجا دیده میشود. مغز ما آن را با تجربه قبلی خود از آب پر میکند. یعنی حتی وقتی «خندهات» دور است، تصویرت تخیلی نیست؛ فقط مسیر نور فرق کرده. نکته جالبتر: نورونهای آینهای مغز هنگام دیدن خنده دیگران همان مدارهای خندیدن را فعال میکنند؛ پس همین آرزو هم بخشی از خنده را واقعی میکند. آیا سرابِ یک لبخند میتواند لبخند واقعی بیافریند؟
راهکار:
اگر سراب را خطای چشم بدانی، آرزو هم خطای دل میشود؛ اما اگر سراب را بازتابی واقعی از یک تصویر دور بدانی، این دلتنگی یعنی او واقعاً جایی میخندد. میشود این جمله را به روایتی تبدیل کرد: «شاید خندهات از مسیر نور تغییر کرده، نه از بودنِ تو.»