بخند و به دنیا اهمیت نده: فلسفه زندگی دو روزه:
آیا میدانستی مغز انسان به طور طبیعی «سوگیری زمان حال» دارد؟ یعنی تمایل داریم لذتهای اکنون را دستکم بگیریم و نگرانیهای آینده را بزرگ کنیم. اما مطالعات نوروساینس نشان میدهد تمرین «حضور ذهنی» (Mindfulness) واقعاً مدارهای عصبی را تغییر میدهد و استرس را کم میکند. پس شاید این جمله بیش از یک شعار، یک تکنیک عملی برای شادکامی باشد. چرا امتحانش نمیکنی؟
راهکار:
این نگاه رواقی به زندگی یادآور «مومنتو موری» است. اما بیخیالبودنِ واقعی یعنی انتخاب آگاهانهٔ اولویتها، نه فرار از مسئولیت. شاید سوال این باشد: چه چیزهایی واقعاً ارزش اهمیت دادن دارند؟