خنده در برابر غمهای بیشمار: پارادوکس روانی:
در علوم اعصاب، این پدیده «خنده پارادوکسیکال» نام دارد. وقتی مغز با حجم بالای استرس یا اندوه مواجه میشود و مسیرهای پردازش عاطفی دچار اختلال میگردد، سیستمهای حرکتی خنده را فعال میکند تا فشار تخلیه شود – درست مثل سوپاپ اطمینان دیگ بخار. جالبتر اینکه این نوع خنده همان مدارهای مغزی گریه را تحریک میکند. بهقولی، خنده و گریه دو روی یک سکهاند. آیا تا حالا شده در بدترین لحظات ناخواسته بخندید؟
راهکار:
این بیت اشاره به پدیدهای روانشناختی دارد: وقتی تعداد غمها آنقدر زیاد میشود که مغز برای انتخاب یکی برای گریه کردن فلج میشود، ناخودآگاه به خنده پناه میبرد. همان 'خندههای عصبی' که در شرایط بحران دیده میشود. این دقیقاً همان مکانیسمی است که در 'طنز سیاه' یا 'بلاک طنز' استفاده میشود: شوخی با درد برای کاهش فشار.