خنده عصبی؛ استعداد عجیب من در موقعیتهای مهم:
خندهی عصبی یک واکنش فیزیولوژیک است، نه بیادبی: آمیگدال وقتی فشار را میبیند، سریعتر از قشر پیشپیشانی فرمان میگیرد و خنده مثل ضامن امنیتی تنش را خالی میکند. پژوهشهای روانشناسی زیستی نشان میدهد این نوع خنده اندورفین و دوپامین آزاد میکند تا سیستم عصبی از مدار خارج نشود. پس این استعداد در اصل یک مکانیزم بقای تکاملی است. فقط سؤال اینجاست: بیشتر نجاتت داده یا خرابت کرده؟
راهکار:
این خنده را میشود نشانهی هوش هیجانی بالا دید؛ کسی که در بحران میخندد، ناخودآگاه به ذهنش میگوید: این موقعیت از من بزرگتر نیست.