اشتباه چارلی چاپلین: خندیدن به رنج و ضربه خوردن دوباره:
خنده در مواجهه با درد یکی از مکانیسمهای دفاعی کلاسیک روانشناختیست (humor as a defense mechanism). فروید میگفت شوخی راهی برای تخلیه تنشهای ناخودآگاهه، ولی چاپلین اینجا هشدار میده که همین خنده میتونه آدم رو در برابر سوءاستفاده آسیبپذیرتر کنه. تحقیقات اخیر نشون داده افرادی که مدام احساسات منفی رو با خنده سرکوب میکنن، دچار فرسودگی عاطفی و حتی کاهش سیستم ایمنی میشن. سوال اینجاست: مرز بین تابآوری سالم و انکار خطرناک کجاست؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهای دیگه دید: گاهی خنده نه نشانه بیدردی، بلکه سپری برای حفظ عزت نفس در برابر زخمهای تکراریه. شاید بهتر باشه بهجای سرزنش خود، به این فکر کنی که چطور میتونی مرزهای عاطفی قویتری بسازی.