از گریه تا خنده: چرا داستان زندگی شما تمام نمیشود:
مغز انسان در مواجهه با هیجانات شدید، مناطق مشابهی را فعال میکند؛ آمیگدال و قشر پیشپیشانی هم در گریه و هم در خنده دخیلاند. به همین دلیل است که گاهی از شدت خنده گریه میکنیم یا پس از گریه، خندهای عصبی رخ میدهد. این انعطافپذیری عصبی نشان میدهد داستان احساسی ما در یک نقطه ثابت نمیماند. آیا این همان نقطهای است که شعر از آن سخن میگوید؟
راهکار:
این جمله در واقع قانون دوم ترمودینامیک روح است: انرژی احساسی نابود نمیشود، فقط از گریه به خنده تغییر شکل میدهد.