با همه بخند، به هیچکس اعتماد نکن؛ راز روانشناسی این پارادوکس:
از نظر تکاملی، خنده برای تقویت پیوندهای اجتماعی طراحی شده و هورمون اکسیتوسین ترشح میکند، اما اعتماد نیازمند تحلیل قشر پیشپیشانی مغز است. جالب اینکه در فرهنگهایی با فساد بالا، مردم بیشتر میخندند تا تنش را کاهش دهند ولی اعتماد اجتماعی پایینترین حد است. خنده میتواند نقابی برای بیاعتمادی باشد. حالا فکر میکنی خندههای روزمرهات چند درصدشان واقعاً از سر اعتمادند؟
راهکار:
خنده یک روانساز اجتماعی است، اما اعتماد مانند یک سرمایهگذاری کند. میتوانی با دیگران بخندی و همزمان مرزهایت را با سوالاتی ساده محک بزنی: «اگر در دردسر بیفتم، واقعاً کمکم میکنی؟» این فاصله بین خنده و اعتماد را شفاف میکند.