خنداندن دیگران

راز غم کسانی که همیشه می‌خندند:

تحقیقات روان‌شناسی نشان داده که خندهٔ اجباری و نمایشی (Duchenne smile) اغلب برای پنهان کردن اضطراب یا افسردگی استفاده می‌شود. مغز ما در لحظه‌ی خنداندن دیگران، دوپامین کمتر و کورتیزول بیشتری ترشح می‌کند. این یعنی لبخند عمومی‌ترین نقاب برای غم خصوصی است. آیا واقعاً می‌توان کسی را بدون آنکه غمش را بفهمیم بخندانیم؟

راهکار:

این نگاه تلخ اما واقعی را می‌توان با مثال‌های مشهور سینما یا ادبیات بسط داد. مثلاً شخصیت «ژوکر» یا دلقک‌های تراژیک نمایش‌نامه‌های شکسپیر، نمونه‌هایی از این تضاد هستند. اگر به این زاویه علاقه دارید، پیشنهاد می‌کنم درباره «پارادوکس دلقک» مطالعه کنید.