غرور یعنی فهمیدن رفتن بعضیها خلاص شدن است:
در اقتصاد رفتاری، «مغالطه هزینه هدر رفته» توضیح میدهد چرا آدمها به رابطههایی که تمام شده میچسبند؛ مغز ما از دست دادن را دو برابر لذتِ به دست آوردن وزن میدهد. اما مطالعات هابفول در نظریه حفظ منابع نشان میدهد رهایی از یک رابطه فرساینده، سریعترین بازیابی انرژی روانی است. اگر رفتن بعضیها خلاص شدن است، چرا مغز اول آن را شکست ثبت میکند؟
راهکار:
این متن را میتوان از لنز نظریه دلبستگی هم دید: گاهی غرور، مکانیسم دفاعی سالمی است که مانع بازگشت به چرخهی تروما میشود. پس رفتن آدمها را نهبهعنوان از دست دادن، بلکه بهعنوان آزاد شدن پهنای باند روانی ببین؛ هر رابطهی یکطرفه مثل یک برنامهی پسزمینه است که باتری ذهن را خالی میکند.