سرچشمه شعر کجاست؟ نگاهی به الهام شاعرانه:
پژوهشهای عصبشناسی نشان دادهاند هنگام نوشتن شعر، «شبکه پیشفرض» مغز فعال میشود؛ همان سیستمی که هنگام خیالپردازی و سیر ذهن روشن است. الهام شاعرانه در واقع گفتوگوی همین شبکه با بخشهای کنترلی زبان است. پس شعرها از «سرگردانی ذهن» میآیند، نه از مکانی جغرافیایی. آیا شما شعر را در سکوت یافتهاید یا در شلوغی؟
راهکار:
این جمله بیش از آنکه پرسش باشد، نگاه را به «نقطهی سکون» میچرخاند؛ سرچشمهی شعر شاید جایی نباشد که به آن میرویم، بلکه حالتی باشد که در آن میایستیم و گوش میکنیم.