چرا محبت زیاد به بعضی آدمها مثل آب دادن زیاد به کاکتوس است؟:
گیاهشناسان به این «پوسیدگی ریشه» میگویند: آب زیاد خاک را بیتنفس میکند و ریشهها خفه میشوند؛ کاکتوس از «مهربانیِ بیشازحد» میمیرد، نه از خود آب. در روانشناسی هم «نظریهٔ خودمختاری» میگوید انسانها برای حفظ رابطه به احساس انتخاب و فضای شخصی نیاز دارند؛ محبتِ کنترلکننده دقیقاً همان اکسیژنِ رابطه را میگیرد. سؤال این است: چند رابطه را با آبِ اضافه خفه کردهایم؟
راهکار:
این استعاره را برعکس کن: شاید مشکل از «زیادیِ» محبت نباشد، بلکه از «نوع» محبت باشد؛ بعضی آدمها عشق را در فاصله، احترام و امنیت میفهمند، نه در تماس و پیگیریِ مدام.