لذت بردن از بوی خون؛ ما از خونآشام هم جلو زدیم:
خفاش خونآشام بهواسطهٔ یک جهش ژنی، تنها پستانداری است که میتواند از خون بهعنوان تنها منبع غذایی زنده بماند؛ کلیههایش پروتئین اضافهٔ خون را با سرعت خیرهکنندهای دفع میکنند و گیرندههای حرارتی بینیاش رگهای نزدیک پوست طعمه را با دقت کمتر از ۰/۰۱ درجه پیدا میکنند. بزاقش هم مادهای به نام دراکولین دارد تا خون هنگام تغذیه لخته نشود. حالا سؤال اینجاست: اگر شما دو نفر از بو و مزهٔ خون بیشتر از چنین موجودی لذت میبرید، آیا حس بویاییتان تربیت شده یا عشق، ادراک حسی را تندتر کرده؟
راهکار:
این جمله را میتوان تمثیلی از عشقهای نامتعارف دانست؛ دو نفری که در تجربهای که حتی برای موجودات افسانهای هم عادی نیست، لذتی مشترک و عمیق میسازند. برای ادامهاش میتوانی همین تصویر را با جایگزینی مزهٔ خون با طعمی مثل انار یا شکلات تلخ گسترش بدهی تا حس شاعرانهتر و کمتر وحشتناک شود.