خداوند ناممکن‌ها

خداوند ناممکن‌ها و گریه بر ممکن‌ها:

مغز انسان طوری طراحی شده که احتمال رویدادهای ممکن را بر اساس دسترسی ذهنی بیش‌ازحد تخمین می‌زند (سوگیری دسترسی). یعنی گریه بر ممکن‌ها یک خطای شناختی است. در مقابل، ناممکن‌ها همان جاهایی هستند که معجزه‌های شناختی رخ می‌دهند. آیا می‌توانی یک ناممکن را تصور کنی که برایت مهم‌تر از همهٔ ممکن‌هاست؟

راهکار:

شاید گریه بر ممکن‌ها نشانهٔ باور عمیق به ناممکن‌هاست. هر قطره اشک، نقشه‌ای برای یک معجزه.