وقتی خدا هم «بای» میگوید: طنز تلخ آرزوهای پولی:
در روانشناسی دین، پدیدهای به نام «دعای معاملهای» وجود دارد که در آن افراد با نیروی الهی چانهزنی میکنند. پژوهشها نشان میدهد در جوامع با نابرابری اقتصادی بالا، درصد دعاهای با محتوای مالی تا ۶۸٪ افزایش مییابد. از سوی دیگر، در ادیان باستان، تقدیم هدایای گرانبها به معابد دقیقاً نوعی پیشپرداخت برای جلب نظر خدایان بود—گویی رشوهای آسمانی! این دیالوگ طنزآمیز، پژواک همان ذهنیت کهن نیست؟
راهکار:
این جمله با شوخی، یک واقعیت روانشناختی را نشان میدهد: وقتی رابطه با مفاهیم معنوی را صرفاً بر اساس معاملات مالی تعریف کنیم، حتی «خدا» هم در ذهنمان به موجودی تبدیل میشود که فقط در ازای پول، پاسخ میدهد. شاید بازنگری در این نگاه، جنس دعا را از «خرید خدمت» به «گفتوگوی بیچشمداشت» نزدیکتر کند.