خدا و ناممکن

خدا و ناممکن؛ باوری که معجزه می‌سازد:

در روانشناسی، باور به نیروی برتر با افزایش تاب‌آوری مرتبط است؛ هنگام دعا یا توکل، آمیگدال آرام می‌گیرد و ترشح کورتیزول کاهش می‌یابد. در فیزیک کوانتوم هم عدم قطعیت می‌گوید «غیرممکنِ قطعی» وجود ندارد، فقط احتمال‌ها متفاوت‌اند. مرز ممکن و ناممکن، بیش از آنکه از جنس ماده باشد، از جنس ذهن و باور است.

راهکار:

از نگاه شناختی، این جمله دقیقاً در نقطه تلاقی امید و عدم قطعیت ایستاده است؛ پژوهش‌ها نشان می‌دهد باور به ممکن شدن ناممکن‌ها، فعالیت قشر پیشانی مغز را برای حل مسئله و تحمل ابهام بالا می‌برد. یعنی این ایمان فقط آرامش نیست، یک ابزار روانی برای باز کردن راه‌های تازه است.