زندگی، قصهای که خدای خوب نوشته است:
روایتدرمانی میگوید: حافظه ما آرشیو نیست؛ قصهسازی است. هر بار یک خاطره را مرور میکنیم، مغز آن را بازنویسی میکند و با احساس امروزمان ترکیب میکند. یعنی «نویسنده خوب» فقط بیرون از تو نیست؛ درون تو هم دارد صفحات را جابهجا میکند. معنای زندگیات ثابت نیست، هر لحظه در حال نگارش است. اگر قرار باشد یک فصل را بازنویسی کنی، کدام صفحه را برمیگردانی؟
راهکار:
این نگاه زیباست؛ اما اگر شخصیت داستان فقط نقشه نویسنده را بخواند، لذت کشف صفحهها را از دست میدهد. تو هم نویسنده همکار این قصهای؛ نه فقط شخصیت آن.