خدایی کردن کسی که بنده بود؛ تأملی درباره عشق یکطرفه:
در روانکاوی به این حالت «ایدهآلیزاسیون» میگویند: ذهن برای فرار از واقعیتِ ناامیدکننده، آدمِ پیشپاافتاده را به یک خدا تبدیل میکند. جالب اینکه اسکن مغز در این وضعیت، همان الگوی فعالیت اعتیاد به کوکائین را نشان میدهد؛ یعنی «خداییت کردن» یک تصمیم عاطفی نیست، یک پدیده شیمیاییِ اعتیادآور است. در تاریخ هم نرون، امپراتور روم، برای خودش معبد ساخت تا ضعفهایش پنهان بماند. کدام عشقت را آنقدر بالا بردی که سنگینیاش لهات کرد؟
راهکار:
این جمله را از زاویهای دیگر ببین: شاید تو او را «خدا» نکردی؛ فقط سایهای از نیاز خودت را روی او انداختی. هر وقت کسی را اینقدر بالا ببریم، در واقع جایگاه خودمان را پایین آوردهایم. حتی اگر این رابطه تمام شود، الگوی «بتسازی» در ذهن میماند؛ مگر اینکه یاد بگیری با خودت آشتی کنی.