توانایی پنهان: چرا خدا فکر را میاندازد؟:
بر اساس نظریه «خودهای ممکن» (Possible Selves) هازل مارکوس، مغز با تصور آیندهی مطلوب، نقشهی عصبی حرکت به سمت آن را فعال میکند. این تصورات بیهوده نیستند؛ سیستم دوپامینرژیک پیشبینی پاداش را روشن کرده و توانایی نهفته را بیدار میسازد. پس شاید «فکری که خدا میاندازد» همان فعالسازی مدارهای مغزی توانمندیهای بالقوه باشد. چه میشد اگر این فکر فقط یک آزمایش برای سنجش جسارتتان بود؟
راهکار:
این جمله جبر و اختیار را در هم میآمیزد. از دیدگاه روانشناسی مثبتگرا، این «فکر» فراخوانی است برای کشف توانمندیهای نهفته، نه تضمین موفقیت. شاید خدا کارخانهی آرزوها را در سرت میاندازد تا در مسیر رشد، حتی با شکست، به نسخهای قویتر از خودت تبدیل شوی.