خدا بودن در عشق

اگر خدا بودم تو را برای خودم برمی‌داشتم – عشق مالکانه:

در روانشناسی، این نوع عشق 'دلبستگی اضطرابی' نام دارد که فرد می‌خواهد معشوق را کاملاً تصاحب کند. اما در فیزیک، اگر چیزی از جهان خارج شود، دیگر وجود ندارد. پس این آرزو پارادوکسیکال است: با گرفتن معشوق از کائنات، او را نابود می‌کنی. آیا عشق واقعی نیاز به مرزهای مالکانه دارد یا فضای رشد؟

راهکار:

این نگاه مالکانه را می‌توان با دیدگاهی دیگر تکمیل کرد: عشقی که در آن معشوق آزاد است، عمیق‌تر و پایدارتر است. شاید اگر واقعاً خدایی، بهترین هدیه آزادی انتخاب باشد.