نوشتن برای عشقی که میماند:
مطالعات نشان داده نوشتن درباره مرگ و عشق، فعالیت قشر پیشپیشانی را افزایش داده و ترس از مرگ را کاهش میدهد. نکته شگفتانگیز: مغز شما بین خاطره واقعی و نوشته شده تفاوتی نمیبیند. پس شما با نوشتن، یک واقعیت جدید میسازید. آیا این قدرت را میدانستید؟
راهکار:
این متن از زاویهای دیگر: هر کلمهای که مینویسیم، یک سنگ قبر کوچک است برای لحظهای که گذشت. اما بر خلاف سنگ قبر، کلمات زنده میمانند و خوانده میشوند. شاید رمز جاودانگی در همین نوشتن باشد.